Miesiąc magnezu w porcjach po 300 mg to razem 9 g pierwiastka. W tlenku ta ilość waży razem z resztą cząsteczki około 15 g, a w diglicynianie już około 64 g, czyli tyle, ile mieści się w ponad stu kapsułkach po 500 mg. Z tej różnicy mas wynika większość tego, co potem widać na miesięcznym rachunku.
Trzydzieści porcji po 300 mg
W naszych porównaniach porcją referencyjną magnezu jest 300 mg pierwiastka, czyli samego magnezu, a nie całego związku, w którym występuje. Ta liczba służy do porównywania cen i nie mówi, ile magnezu przyjmować.
Rachunek dla konkretnego opakowania zaczyna się od tabeli składu. Trzeba w niej znaleźć wiersz z zawartością magnezu w jednej tabletce albo w porcji, a nie masę związku z nazwy produktu. Pomaga procent referencyjnej wartości spożycia (RWS), który przy minerałach zawsze dotyczy pierwiastka. RWS magnezu wynosi 375 mg, więc porcja pokrywająca 80% RWS zawiera 300 mg magnezu.
Dalej wystarczy prosta arytmetyka. Przykład na wymyślonych liczbach: tabletka zawiera 100 mg magnezu, więc porcję 300 mg tworzą trzy tabletki. Opakowanie 90 tabletek daje 30 porcji, czyli dokładnie jeden miesiąc, a jego cena jest zarazem ceną miesiąca. Gdyby tabletka zawierała 150 mg, te same 90 sztuk wystarczyłoby na 45 dni, a miesiąc kosztowałby dwie trzecie ceny opakowania.
Ta sama metoda działa dla każdego składnika i opisujemy ją szerzej w przewodniku, który pokazuje rachunek za trzydzieści dni dla kilku popularnych suplementów. Przy magnezie najwięcej pomyłek bierze się jednak nie z dzielenia, tylko z liczby na froncie opakowania.
Miesiąc a forma chemiczna
Na etykiecie magnez pojawia się zawsze w połączeniu z czymś innym, z tlenem, z resztą kwasu organicznego albo z aminokwasem. Każda z tych form zawiera inny udział pierwiastka w swojej masie, więc ta sama liczba miligramów związku oznacza różną ilość magnezu. Forma z niskim udziałem pierwiastka wymaga większej masy związku, a więc większej liczby tabletek albo kapsułek na tę samą porcję.
Tabela pokazuje przybliżone wartości dla najczęstszych form. W ostatniej kolumnie przyjmujemy dla przykładu kapsułkę z 500 mg związku i sprawdzamy, ile takich kapsułek składa się na 300 mg magnezu.
| Forma | Udział magnezu w masie związku | Masa związku w porcji 300 mg magnezu | Kapsułki po 500 mg związku na porcję |
|---|---|---|---|
| tlenek magnezu | około 60% | około 500 mg | 1 |
| cytrynian magnezu | około 11 do 16% | około 1900 do 2700 mg | około 4 do 6 |
| diglicynian magnezu | około 14% | około 2100 mg | około 4 do 5 |
| mleczan magnezu | około 10 do 12% | około 2500 do 3000 mg | około 5 do 6 |
Wartości są przybliżone i zależą od stopnia uwodnienia soli. Największy rozrzut ma cytrynian, bo około 16% dotyczy soli bezwodnej, a około 11% uwodnionej, i na rynku występują obie odmiany. Dokładne liczby dla każdej formy, łącznie z chlorkiem, taurynianem i L-treonianem, zebraliśmy w tekście o tym, ile magnezu jest w każdej formie.
Z tabeli nie wynika, że tlenek jest najlepszym wyborem. W porównaniach wchłaniania wypada zwykle gorzej niż cytrynian czy diglicynian, choć konkretnego produktu taka tendencja nie przesądza. Cena porcji nie jest więc jedynym kryterium wyboru formy. Tabela mówi o czymś innym: przy formach z niskim udziałem pierwiastka opakowanie kończy się szybciej, niż sugeruje liczba sztuk.
Poniżej przykład cytrynianu magnezu w proszku z jego najniższą obecnie ceną. Miesięczny koszt rzetelnie przelicza się dopiero z zawartości magnezu w porcji, podanej na etykiecie produktu.
Na stronie produktu widać oferty tego proszku w różnych sklepach, a pełne zestawienie magnezu według ceny porcji 300 mg obejmuje wszystkie produkty. Ranking przelicza każdy produkt na tę samą ilość pierwiastka, więc tabletki, kapsułki i proszki stają w nim obok siebie bez dodatkowych obliczeń.
Miesiąc a postać
Postać preparatu wpływa na rachunek dwojako. Po pierwsze decyduje o tym, ile związku mieści się w jednej sztuce. Sprasowana tabletka mieści zwykle więcej niż kapsułka podobnej wielkości, ale żadnej z nich nie da się powiększać bez końca. Przy formach z niskim udziałem pierwiastka producenci dzielą więc porcję na kilka sztuk, żeby każdą dało się wygodnie połknąć.
Po drugie od postaci zależy, ile porcji mieści się w opakowaniu i ile kosztuje jego wyprodukowanie. Proszku nie ogranicza wielkość sztuki: porcję odmierza się miarką albo łyżeczką, a słoik mieści wielokrotność tego, co zmieściłoby się w blistrach, bez kosztu tabletkowania czy kapsułkowania. Za to proszek trzeba rozpuścić w wodzie, a cytrynian ma wyraźnie kwaśny smak.
Przykład na wymyślonych liczbach: słoik zawiera 500 g cytrynianu magnezu, a etykieta podaje, że porcja 2,5 g proszku zawiera 300 mg magnezu. Słoik mieści więc 200 porcji, co przy jednej porcji dziennie daje ponad sześć i pół miesiąca. Trzydzieści porcji to wtedy 15% ceny opakowania. Jeśli etykieta podaje porcję w łyżeczkach, a nie w gramach, liczbę porcji trzeba wziąć z opisu produktu.
Kiedy większe opakowanie obniża rachunek
Duże opakowanie zwykle obniża cenę porcji, bo koszt słoika, etykiety i wysyłki rozkłada się na więcej porcji. Bywa jednak odwrotnie, gdy mniejsze opakowanie trafi na promocję albo sklep wyceni zestaw kilku małych słoików niżej niż jeden duży. Dlatego porównanie zawsze trzeba sprowadzić do tej samej porcji 300 mg. Tego, jak w praktyce szukać najtańszego magnezu w przeliczeniu na porcję, dotyczy osobny tekst.
Druga granica to czas. Opakowanie, które wystarcza na pół roku, opłaca się tylko wtedy, gdy data minimalnej trwałości przypada później niż ostatnia porcja. Przy proszku dochodzi przechowywanie: otwarty słoik trzeba szczelnie zamykać, bo wilgoć zbija proszek w grudki i utrudnia odmierzanie.
Ostatnia sprawa to różnica między porcją z etykiety a porcją referencyjną. Na ile dni starczy konkretne opakowanie, liczy się od porcji, którą faktycznie się przyjmuje. Jak producenci definiują porcję i jak policzyć, na ile dni starczy opakowanie, pokazujemy krok po kroku w osobnym tekście.
Najczęstsze pytania
Ile tabletek magnezu składa się na porcję 300 mg?
To zależy od zawartości magnezu w jednej tabletce, a nie od masy związku. Tabletka ze 100 mg magnezu daje porcję w trzech sztukach, a ze 150 mg w dwóch. Zawartość pierwiastka znajduje się w tabeli składu, a procent RWS pozwala sprawdzić, czy liczba miligramów dotyczy magnezu, czy całej soli.
Czy magnez w proszku starcza na dłużej?
Zwykle tak, bo słoik proszku mieści znacznie więcej porcji niż typowe opakowanie tabletek czy kapsułek. Na ile dokładnie starczy, zależy od masy proszku w porcji podanej na etykiecie i od zawartości magnezu w tej porcji. Masę opakowania dzieli się przez masę porcji i otrzymuje liczbę porcji, a przy jednej porcji dziennie także liczbę dni.
Jak policzyć miesięczny koszt magnezu z etykiety?
Najpierw ustala się, ile sztuk albo gramów proszku tworzy porcję według etykiety, potem dzieli się zawartość opakowania przez tę porcję i otrzymuje liczbę porcji, czyli dni przy jednej porcji dziennie. Cenę opakowania dzieli się przez liczbę dni, a wynik mnoży przez trzydzieści. Jeśli chce się porównać dwa produkty, zamiast porcji z etykiety bierze się porcję 300 mg magnezu, bo tylko wtedy oba rachunki dotyczą tej samej ilości pierwiastka.